Chcesz wspomóc naszą działalność?
Mono współtworzą Yasunori Takada (instrumenty perkusyjne; glockenspiel; syntezator), Yoda (gitara elektryczna; glockenspiel), Takaakira „Taka” Goto (gitara elektryczna; glockenspiel) oraz Tamaki (gitara basowa i elektryczna; fortepian; glockenspiel). Początki tego zespołu sięgają 1999 roku i zahaczają o japońskie Tokio. W tym mieście doszło do spotkania czwórki muzyków, którzy postanowili połączyć swoje kreatywne siły i rozpocząć współistnienie jako MONO. Nazwa odwołuje się do jednego ze sposobów zapisu i odtwarzania dźwięków, oznaczającego stosowanie w tym celu jednego kanału – jednakże nic bardziej mylnego, niż ścisłe powiązanie jej z ich twórczością. W tym przypadku napisać raczej należałoby o ,,wielokanałowości” w muzycznej działalności. Od ponad dekady Japończycy zachwycają słuchaczy swoimi umiejętnościami prezentowanymi za pomocą bogatych kompozycji o klasycyzującej i nader rozbudowanej strukturze. Prezentują je nie tylko na albumach, lecz także (z rozmachem) podczas emocjonujących koncertów. Mono wiedzie intensywne życie sceniczne – w trasy wyruszają praktycznie co roku, a w międzyczasie udaje się im zarejestrować nowy materiał.
Pośród ich dorobku, jak dotąd, znaleźć można 5 pełnowymiarowych płyt, 3 minialbumy (dostępne osobno lub w zbiorczej retrospektywie) oraz 2 wydawnictwa DVD. Oprócz tego weszli w muzyczne kolaboracje z zespołem Pelican oraz World’s End Girlfriend. Ich debiutancki krążek (Under The Pipal Tree) wydała wytwórnia John’a Zorn’a – Tzadik. Następne albumy przygotowywane były już we współpracy ze Stevem Albinem i wydawane przez Temporary Residence Limited. Rejestrowane często przy użyciu zwykłej taśmy magnetofonowej oraz nagrywane jednym ciągiem, wyczerpująco eksplorowały one obraną przez zespół tematykę. Mono skupia się na instrumentalnym przekazywaniu emocji – przede wszystkim radości i żalu. Szerokie i muzycznie badawcze podejście do tych zagadnień, zapewniło im spore grono odbiorców. Subtelnie, ale i przenikliwie starają się zobrazować frazę „Go through suffering and pain, and reach for rejoice”, pochodzącą z wiersza F. Schillera. Tym, co wywiera wpływ na Mono, są także z pewnością inni artyści. Ze sztuk audiowizualnych w wywiadach często wspominana jest silna fascynacja filmografią Larsa von Triera (a zwłaszcza obrazem ,,Przełamując fale”). Natomiast pośród szczególnie docenianych kompozytorów znaleźć można Ludwiga van Beethovena, Ennio Morricone’a, Henryka Góreckiego czy Arvo Pärta.
Ostatnia edycja: Piotr Szarmachpowrót do zespołów
